Ano ang tawag sa modelong ito ng seguridad?

Tinatanggihan ng Zero Trust ang dating pananaw na anumang nasa loob na ng firewall ng isang kompanya ay dapat ligtas. Sa halip, itinuturing nito ang bawat user, device, at koneksyon bilang potensyal na banta, na nangangailangan ng patuloy na pag-verify ng pagkakakilanlan at mahigpit at minimal na access permission anuman ang pinagmumulan ng request. Nililimitahan ng pamamaraang ito kung gaano kalayo makakagalaw ang isang umaatake kahit na makapasok na siya sa isang sistema, dahil ang isang foothold ay hindi na nagbibigay ng awtomatikong tiwala sa buong network.

Ang 'Open Trust' ay hindi isang tunay na modelo sa cybersecurity at basta inilalarawan lamang ang kabaligtaran, mas mapanganib na pamamaraan na sinadyang palitan ng Zero Trust. Ang 'Perimeter Defense' naman ang mas lumang estratehiya na tanging nagbabantay lang sa panlabas na gilid ng network, na tinatalikuran mismo ng Zero Trust dahil nabibigo ito kapag nakalusot na ang isang manghihimasok sa iisang hangganang iyon.

Naging mahalaga lalo na ang Zero Trust habang kumalat ang remote work, dahil ang mga empleyado ngayon ay lumo-log in mula sa mga home network, coffee shop, at personal na device na nasa labas na ng tradisyonal na perimeter ng opisina.