Ano ang karaniwang tawag sa patakarang ito sa karbon sa hangganan?

Ang CBAM, o Carbon Border Adjustment Mechanism, ang polisiyang ito: hinihiling nito sa mga importer na nagdadala ng ilang produktong mataas ang carbon gaya ng bakal at semento papasok sa EU na magbayad ng singil na sumasalamin sa greenhouse gases na inilabas sa paggawa ng mga ito sa ibang bansa. Ang layunin ay pigilan ang 'carbon leakage,' kung saan lumilipat ang mga manufacturer sa mga bansang mas maluwag ang mga patakaran sa klima para makaiwas sa gastos sa carbon na kinakaharap na ng mga producer sa Europa, na magiging sanhi ng pagpapahina sa sariling pagbabawas ng emisyon ng EU nang hindi talaga nababawasan ang pandaigdigang emisyon.

Ang Kyoto Protocol at ang Paris Agreement ay mas naunang, mas malawak na internasyonal na kasunduan sa klima na naglalagay ng mga pangako sa pagbabawas ng emisyon para sa mga bansa, ngunit wala sa mga ito ang gumagana bilang isang singil sa border na ipinapatupad sa mga tiyak na importadong produkto.

Sa pamamagitan ng paghingi sa mga importer na bumili ng mga certificate na katumbas ng presyo ng carbon na binabayaran na ng mga producer sa EU, sinusubukan ng CBAM na maglagay ng patas na kalagayang pinansyal sa pagitan ng lokal at dayuhang manufacturer, kaya't malapit na sinusubaybayan ng mga kasosyong pangkalakalan ang paglulunsad nito bilang posibleng modelong susundan.