'Kung libre ang serbisyo, ikaw ang produkto' — anong estruktura ng internet economy ang inilalarawan ng kasabihang ito?

Inilalarawan ng kasabihang 'kung libre ang serbisyo, ikaw ang produkto' kung paano talaga kumikita ang maraming libreng online na plataporma: sa halip na direktang siningil ang mga user, kinikita nila ang atensyon at datos ng pag-uugali sa pamamagitan ng pagbebenta ng naka-target na advertising, ibig sabihin ang tunay na kliyenteng nagbabayad ng bill ay ang advertiser, hindi ang taong gumagamit ng app.

Hindi mga charity ang mga kompanyang ito na tumatakbo nang boluntaryo para lamang sa pampublikong kapakinabangan, at hindi lihim na binabawasan ng pera ang libreng mga account buwan-buwan — iyon ay basta panloloko lamang, hindi ang lehitimong modelo ng negosyong talagang inilalarawan ng parirala.

Ang pag-unawa dito ay nagbabago kung paano iniisip ng mga tao ang mga setting ng privacy at mga bayad na subskripsyon: dahil umaasa ang pinagmulang modelo ng negosyo sa pagkolekta at paggamit ng personal na datos para sa pag-target ng ad, ang direktang pagbabayad para sa isang serbisyo ay kadalasan, sa katunayan, isang pagbabayad para tumigil sa pagiging produkto.