या पद्धतीला काय म्हणतात?

क्लाउड गेमिंग हा इथे वर्णिलेला दृष्टिकोन आहे. जड गेम एका दूरच्या डेटा-सेंटरमधील शक्तिशाली संगणकावर चालतो, आणि केवळ त्यातून तयार होणारा व्हिडिओ खेळाडूच्या स्क्रीनवर स्ट्रीम केला जातो, तर बटण-दाब सर्व्हरकडे परत पाठवले जातात जो प्रत्यक्ष गेम नियंत्रित करतो, म्हणजेच जो स्वतः तो गेम कधीही चालवू शकणार नाही असा स्वस्त लॅपटॉप किंवा फोनसुद्धा तो सुरळीतपणे खेळू शकतो.

लोकल रेंडरिंग म्हणजे पारंपरिक विरुद्ध दृष्टिकोन, जिथे गेम प्रत्यक्षात खेळाडूसमोरील उपकरणावरच चालतो, आणि स्प्लिट स्क्रीन म्हणजे एका स्क्रीनची अनेक स्थानिक खेळाडूंमध्ये विभागणी — यापैकी कशाचाही वर्णिलेल्या दूरस्थ-सर्व्हर स्ट्रीमिंग सेटअपशी संबंध नाही.

बटण-दाब सर्व्हरपर्यंत जाणे आणि व्हिडिओ परत येणे हा फेरा प्रतिसादक्षम वाटण्यासाठी एका सेकंदाच्या अंशातच घडावा लागत असल्यामुळे, क्लाउड गेमिंग सेवा सुरळीत वाटते की अडखळते हे ठरवणारे सर्वात मोठे तांत्रिक आव्हान म्हणजे कच्ची ग्राफिक्स-शक्ती नव्हे तर लेटन्सी (विलंब).