कोरियात सुमारे ९० दिवसांपेक्षा जास्त काळ राहणाऱ्या कोणत्याही परदेशी व्यक्तीसाठी एक कार्ड रोजच्या जीवनाची गुरुकिल्ली बनते — बँका, फोन प्लॅन, अगदी रुग्णालयेही ते मागतात. पोहोचल्यानंतर ९० दिवसांच्या आत त्यासाठी अर्ज करावा लागतो. हे काय आहे?

एलियन रजिस्ट्रेशन कार्ड, ज्याचं नाव अलीकडेच रेसिडेन्स कार्ड असं बदलण्यात आलं आहे, हे कोरियात दीर्घकाळ राहणाऱ्या कोणत्याही परदेशी व्यक्तीसाठी मूलभूत ओळखपत्र म्हणून काम करतं, कारण बँक खातं उघडणं, फोनचा करार करणं, हॉस्पिटलमध्ये नोंदणी करणं यांसारख्या रोजच्या अनेक सेवांसाठी तुम्ही योग्यरीत्या नोंदणीकृत रहिवासी असल्याचा पुरावा म्हणून ते मागितलं जातं. म्हणूनच नियम असा आहे की स्थानिक इमिग्रेशन ऑफिसमध्ये किंवा सरकारच्या HiKorea पोर्टलद्वारे, कोरियात आल्यापासून साधारण ९० दिवसांच्या आत त्यासाठी अर्ज करावा लागतो.

इंटरनॅशनल ड्रायव्हिंग परमिट फक्त वाहन चालवण्याच्या अधिकारापुरता मर्यादित असतो आणि तो लवकर संपतोही, आणि T-money कार्ड म्हणजे बस-मेट्रोसाठीचं फक्त एक प्रवास-पेमेंट कार्ड आहे — यापैकी कोणतंही बँका किंवा सरकारी संस्थांकडून मान्यताप्राप्त ओळख-दस्तऐवज म्हणून चालत नाही.

९० दिवसांची मुदत चुकवणं म्हणजे केवळ सोयी-सुविधेत विलंब होणं नव्हे, तर त्यामुळे रोजच्या जीवनातली आवश्यक कामंही प्रत्यक्षात अडून बसू शकतात, कारण कोरियातल्या अनेक व्यवस्था नेमक्या याच एका कार्डाच्या पडताळणीभोवती बांधलेल्या आहेत — म्हणूनच आगमनानंतरच्या पहिल्या काही महिन्यांत जवळपास इतर कुठल्याही गोष्टीपेक्षा याला प्राधान्य देणं फायद्याचं ठरतं.