In het Engels kunnen woorden het tegenovergestelde betekenen van wat ze zeggen — dat is sarcasme. Als iemand een nieuwe vergadering ziet verschijnen en zegt 'Oh, great. Another meeting.', wat is dan de echte toon?

De echte toon hier is sarcasme, en drukt ergernis uit in plaats van oprecht enthousiasme. Sarcasme werkt door het tegenovergestelde te zeggen van wat bedoeld wordt, en steunt op stemintonatie, context en gedeeld begrip tussen spreker en luisteraar om aan te geven dat "great" ironisch en niet letterlijk gelezen moet worden.

Het is geen oprechte blijdschap, want niemand die echt blij is met een nieuwe taak zou dat verwoorden met de vlakke, ontluisterde constructie "Oh, great" — oprecht enthousiasme klinkt anders, zowel in woordkeuze als in intonatie. Het is ook geen simpele verbazing, aangezien verbazing niet vanzelf samengaat met het woord "another" (weer een), dat op herhaling en vermoeidheid duidt.

Sarcasme is berucht lastig te herkennen voor niet-moedertaalsprekers en zelfs in tekstuele communicatie, omdat het sterk leunt op stemintonatie en gedeelde context — dit is mede waarom sarcasme via tekstberichten vaak niet overkomt of volledig verkeerd begrepen wordt.