Wat introduceerden 'liquid staking'-diensten om dit op te lossen?

Een verhandelbaar token dat je gestakete munten vertegenwoordigt, is wat liquid-stakingdiensten introduceerden. Normaal gesproken betekent het vastzetten van munten om het netwerk te helpen valideren dat die munten nergens anders voor bruikbaar zijn zolang ze staking-beloningen opleveren, dus geeft liquid staking de gebruiker een apart token uit dat die vastgezette inzet vertegenwoordigt, waardoor hij beloningen kan blijven verdienen terwijl hij nog steeds vrij is om het vervangende token elders te verhandelen of te gebruiken.

Gratis extra munten drukken zou simpelweg inflatoire geldschepping zijn die niets te maken heeft met het oplossen van het illiquiditeitsprobleem, en iedereen verbieden munten te verkopen beschrijft een beperking, het tegenovergestelde van wat liquid staking bereikt door flexibiliteit te herstellen.

Liquid staking werd een van de meest gebruikte activiteiten in gedecentraliseerde financiën juist omdat het mensen het beste van twee werelden gaf: stabiel rendement verdienen terwijl ze het vertegenwoordigende token ook elders als onderpand konden gebruiken.