Welk kwantumeffect toonden ze aan in een macroscopisch elektrisch circuit?

John Clarke, Michel Devoret en John Martinis toonden in de jaren tachtig aan dat een supergeleidend elektrisch circuit, gebouwd op een schaal die je in je hand kunt houden, kwantumtunneling en gekwantiseerde energieniveaus kon vertonen — gedrag waarvan men eerder dacht dat het alleen op de schaal van individuele atomen voorkwam. Hun experimenten toonden aan dat een heel circuit, opgebouwd uit miljarden atomen, kon fungeren als één enkel collectief kwantumobject.

Kernsplijting is een compleet ander natuurkundig proces waarbij atoomkernen worden gespleten, en supergeleidend magnetisme alleen vat niet wat deze ontdekking bijzonder maakte — de doorbraak ging specifiek over kwantumtunneling en gekwantiseerde toestanden die op macroscopische schaal optreden.

Dit werk legde essentiële fundamenten voor de huidige supergeleidende kwantumcomputers, die precies op dit soort bewust ontworpen macroscopische kwantumcircuits vertrouwen, soms 'kunstmatige atomen' genoemd, als hun basisbouwstenen.