Welke waterweg kreeg te maken met drastisch beperkt verkeer door een historische droogte?

Het Panamakanaal is voor het bedienen van zijn sluizen afhankelijk van zoet water uit het Gatúnmeer, en een hevige, door El Niño veroorzaakte droogte tussen 2023 en begin 2024 deed het meer zakken tot recordlaagtes. Om water te sparen, verlaagden de kanaalautoriteiten het aantal dagelijkse scheepspassages drastisch, van een normale range van ongeveer 36 tot 38 naar slechts 18 begin 2024, wat de wereldwijde scheepvaartroutes vertraagde die het kanaal als kortere weg tussen de Atlantische en de Stille Oceaan gebruiken.

Het Suezkanaal, in Egypte, kende rond dezelfde periode zijn eigen grote verstoring, maar die werd veroorzaakt door regionale veiligheidsdreigingen voor de scheepvaart, niet door droogte, en de Straat van Malakka, een belangrijke Aziatische scheepvaartroute, was in dit geval niet de vaarweg die door lage waterstanden werd beperkt.

Tegen medio 2024 had regenval het Gatúnmeer voldoende aangevuld zodat het kanaal weer op volle transitcapaciteit kon draaien, wat laat zien hoe één weerpatroon aan de andere kant van de wereld kan doorwerken in toeleveringsketens van elektronica tot insuline.