Angielski ukrywa nieme litery jak skamieliny dawnej wymowy. W słowie 'doubt' która litera jest niema?

Litera „b” w słowie „doubt” jest niema i co ciekawe, faktycznie dodano ją do pisowni po tym, jak wymowa już ją utraciła, jako celowy ukłon w stronę łacińskiego przodka tego słowa, „dubitare”. Uczeni w wcześniejszych wiekach wstawiali litery do angielskiej pisowni specjalnie po to, by wizualnie połączyć słowa z ich łacińskimi korzeniami, nawet gdy nikt tych liter już nie wymawiał.

Ten sam wzorzec niemego „b” pojawia się też w „debt” (z łacińskiego „debitum”) i „subtle” (z łacińskiego „subtilis”) — we wszystkich tych przypadkach literę przywrócono w pisowni z powodów etymologicznych długo po tym, jak codzienna wymowa się uprościła.

To celowe wstawienie różni się od niemych liter, które po prostu nigdy nie zostały porzucone ze starszej wymowy — pokazuje, że angielska pisownia nie jest wyłącznie historycznym przypadkiem, ale bywała aktywnie inżynierowana przez uczonych próbujących nadać językowi bardziej klasycznie szacowny wygląd.