Czasowniki modalne niuansują znaczenie. Aby powiedzieć, że coś jest logicznie niemożliwe — 'He ___ be at home; his car is gone' — które pasuje?

„Can't” jest tu poprawne, bo wyraża logiczną niemożliwość lub dedukcję opartą na dowodach — brak samochodu jest dowodem, że nie może być w domu, mimo że nikt bezpośrednio nie widział, jak wychodził. Angielskie czasowniki modalne, takie jak „can't”, „must” i „might”, pozwalają mówiącemu sygnalizować dokładny stopień pewności co do wniosku, a nie tylko opisywać zasady czy pozwolenia.

„Mustn't” wyraża zakaz, oznaczający, że coś jest zabronione, co nie pasuje do dedukcji na temat czyjejś lokalizacji. „Shouldn't” wyraża radę lub oczekiwanie co do tego, co powinno się wydarzyć, co również nie pasuje do logicznego, opartego na dowodach rozumowania w tym zdaniu.

Ten sam system modalny pozwala rozróżnić „he must be home” (silna dedukcja, że tam jest) od „he can't be home” (silna dedukcja, że go tam nie ma) za pomocą niemal identycznej gramatyki — subtelność, którą rodzimi użytkownicy poruszają się instynktownie, ale która wymaga prawdziwej nauki od uczących się.