Jak powszechnie nazywa się ten segment krótkoterminowej pracy opartej na aplikacjach lub freelancingu?

Gospodarka fuch (ang. gig economy) obejmuje pracę organizowaną poprzez krótkoterminowe zlecenia, umowy freelance'owe lub zadania zlecane przez aplikacje, a nie stałe zatrudnienie na pełny etat u jednego pracodawcy. Kierowcy aplikacji przewozowych, kurierzy dostarczający jedzenie oraz niezależni graficy czy pisarze są tego częścią, ponieważ otrzymują wynagrodzenie za zadanie lub kurs, a nie regularną pensję, a aplikacje automatycznie dopasowują wykonawców do klientów.

Sektor nieformalny ogólnie odnosi się do nieuregulowanej, często gotówkowej pracy istniejącej poza oficjalnym systemem podatkowym i prawem pracy, co częściowo pokrywa się z pracą zlecaną przez aplikacje, ale nie jest z nią tożsame. Przemysł chałupniczy opisuje z kolei drobną produkcję prowadzoną w domu, historycznie dotyczącą towarów, a nie usług, co nie oddaje opartego na aplikacjach, doraźnego charakteru pracy w gospodarce fuch.

Praca w gospodarce fuch oferuje elastyczne godziny i niski próg wejścia, ale zmusiła wiele rządów do debaty nad nowymi zasadami klasyfikowania pracowników jako zatrudnionych na etacie albo niezależnych zleceniobiorców, ponieważ ten status decyduje o tym, kto otrzymuje takie świadczenia jak ubezpieczenie zdrowotne czy płatny urlop.