โมเดลความปลอดภัยนี้เรียกว่าอะไร?

ซีโรทรัสต์ (Zero Trust) ปฏิเสธสมมติฐานเก่าที่ว่าสิ่งใดก็ตามที่อยู่ในไฟร์วอลล์ของบริษัทอยู่แล้วต้องปลอดภัย แทนที่จะเป็นเช่นนั้น มันปฏิบัติต่อผู้ใช้ อุปกรณ์ และการเชื่อมต่อทุกอย่างว่าอาจเป็นภัยคุกคามได้ โดยกำหนดให้มีการตรวจสอบตัวตนอย่างต่อเนื่องและสิทธิ์การเข้าถึงที่เข้มงวดขั้นต่ำสุด ไม่ว่าคำขอจะมาจากที่ใดก็ตาม แนวทางนี้จำกัดขอบเขตที่ผู้โจมตีจะเคลื่อนไหวได้แม้หลังจากเจาะระบบหนึ่งเข้าไปแล้ว เพราะการยึดจุดเข้าได้จุดหนึ่งไม่ได้แปลว่าได้รับความไว้วางใจอัตโนมัติทั่วทั้งเครือข่ายอีกต่อไป

'ความไว้วางใจแบบเปิด' ไม่ใช่โมเดลความปลอดภัยไซเบอร์จริง เป็นเพียงคำอธิบายแนวทางตรงข้ามที่มีความเสี่ยงมากกว่า ซึ่งซีโรทรัสต์ถูกออกแบบมาเพื่อทดแทน ส่วน 'การป้องกันแนวรอบนอก' (Perimeter Defense) คือกลยุทธ์เก่าที่คุ้มกันแค่ขอบด้านนอกของเครือข่าย ซึ่งซีโรทรัสต์เจตนาที่จะเลิกใช้เพราะมันล้มเหลวทันทีที่ผู้บุกรุกผ่านแนวป้องกันจุดเดียวนั้นเข้ามาได้

ซีโรทรัสต์กลายเป็นสิ่งสำคัญเป็นพิเศษเมื่อการทำงานทางไกลแพร่หลายขึ้น เพราะพนักงานตอนนี้ล็อกอินจากเครือข่ายที่บ้าน ร้านกาแฟ และอุปกรณ์ส่วนตัวที่กระจัดกระจายอยู่ไกลจากขอบเขตสำนักงานแบบดั้งเดิม