Itinatago ng Ingles ang mga tahimik na titik bilang bakas ng lumang pagbigkas. Sa salitang 'doubt', aling titik ang tahimik?

Tahimik ang "b" sa "doubt," at kagiliw-giliw na aktwal itong idinagdag sa ispeling matapos na naitapon na ng bigkas nito, bilang sinasadyang paggunita sa ninuno nitong Latin na "dubitare." Nagsingit ng mga letra sa ispeling ng Ingles ang mga iskolar noong mga naunang siglo nang tuwiran upang biswal na iugnay ang mga salita pabalik sa kanilang mga ugat na Latin, kahit walang nagbibigkas na ng mga letrang ito.

Lumalabas din ang parehong pattern ng tahimik na b sa "debt" (mula sa Latin na "debitum") at "subtle" (mula sa Latin na "subtilis"), lahat ng ito ay mga kaso kung saan naibalik ang isang letra sa ispeling para sa dahilang etimolohiko, matagal na matapos magpasimple ang pang-araw-araw na bigkas.

Naiiba ang sinasadyang pagsingit na ito sa mga tahimik na letrang basta na lang hindi tinanggal mula sa isang mas lumang bigkas — ipinapakita nito na hindi lamang aksidenteng historikal ang ispeling ng Ingles kundi minsan ay aktibong ginawa ng mga iskolar upang mas mukhang klasiko at kagalang-galang ang wika.