May pananalitang nagpapataas sa nakikinig ang Korean. Aling estilo ang ligtas gamitin bilang default sa isang bagong kilala, matanda, o klerk sa tindahan?

Ang jondaenmal — pananalitang gumagamit ng mga hulapi tulad ng ~yo o ~seumnida — ay umiiral sa Korean bilang built-in na paraan ng pagpapakita ng respeto sa isang taong hindi pa alam ang edad, status, o antas ng pagkakalapit sa iyo, kaya ang paggamit dito bilang default sa mga estranghero, matatanda, o staff ng tindahan ay iniiwasan ang anumang panganib na magmukhang bastos. Maaari itong bawasan sa casual na pananalita sa ibang pagkakataon, kapag malinaw nang malapit ang relasyon.

Ang banmal (casual na pananalita) ay nakalaan para sa mga malapit na kaibigan, katulad na edad, o mas bata sa iyo na malinaw na pinahintulutan ito, kaya ang paggamit nito sa taong kakakilala mo lang ay maaaring itilaturing bastos. Ang dialect naman ay rehiyonal na pagkakaiba ng bigkas at bokabularyo, hindi antas ng pagiging magalang.

Maraming Korean drama ang gumagawa ng buong tension sa kwento sa sandaling lumipat ang dalawang tauhan mula sa jondaenmal papuntang banmal, dahil ang paglipat mismo ay nagpapahiwatig ng pagbabago sa emosyonal na kalapitan.