Hoe wordt dit grensbeleid voor koolstof gewoonlijk genoemd?

CBAM, het koolstofgrenscorrectiemechanisme, is het beleid: het verplicht importeurs die bepaalde koolstofintensieve goederen zoals staal en cement de EU binnenbrengen om een heffing te betalen die de broeikasgassen weerspiegelt die zijn uitgestoten bij de productie ervan in het buitenland. Het doel is om 'koolstoflekkage' te voorkomen, waarbij fabrikanten productie verplaatsen naar landen met minder strenge klimaatregels om koolstofkosten te ontlopen die Europese producenten al betalen, wat de eigen emissiereducties van de EU zou ondermijnen zonder de wereldwijde uitstoot te verlagen.

Het Kyoto-protocol en het Akkoord van Parijs zijn eerdere, bredere internationale klimaatverdragen die emissiereductieverplichtingen voor landen vaststellen, maar geen van beide functioneert als een grensheffing die op specifieke ingevoerde goederen wordt toegepast.

Door importeurs te verplichten certificaten te kopen die overeenkomen met de koolstofprijs die Europese producenten al betalen, probeert CBAM binnenlandse en buitenlandse fabrikanten op gelijke financiële voet te zetten, wat verklaart waarom handelspartners de invoering ervan nauwlettend hebben gevolgd als mogelijk model.