Voor elke buitenlander die langer dan ongeveer 90 dagen in Korea verblijft, wordt één kaart in feite de sleutel tot het dagelijks leven — banken, telefoonabonnementen, zelfs ziekenhuizen vragen ernaar. Je moet binnen 90 dagen na aankomst een aanvraag indienen. Wat is het?

De vreemdelingenregistratiekaart, onlangs hernoemd tot verblijfskaart, geldt als het fundamentele identiteitsbewijs voor elke buitenlander die langdurig in Korea verblijft, omdat zoveel alledaagse diensten — een bankrekening openen, een telefoonabonnement afsluiten, je bij een ziekenhuis registreren — deze kaart vereisen als bewijs dat je een correct geregistreerde inwoner bent. Daarom schrijft de regel voor dat je binnen ongeveer 90 dagen na aankomst een aanvraag indient bij het plaatselijke immigratiekantoor, of via het overheidsportaal HiKorea.

Een internationaal rijbewijs dekt alleen rijbevoegdheden en verloopt snel, en een T-money-kaart is gewoon een betaalkaart voor bussen en metro's — geen van beide geldt als identiteitsdocument dat door banken of overheidsinstanties wordt erkend.

Het missen van de termijn van 90 dagen vertraagt niet alleen gemak; het kan ook essentiële dagelijkse zaken actief blokkeren, aangezien zoveel Koreaanse systemen zijn gebouwd rond het controleren van precies deze ene kaart, wat het de moeite waard maakt om er in de eerste maanden na aankomst bijna alles voorrang op te geven.