In het Engels kan klemtoon een woord doen kantelen tussen zelfstandig naamwoord en werkwoord. Bij 'record', waar valt de klemtoon als het een zelfstandig naamwoord is (een schijf of een logboek)?

Als "record" een zelfstandig naamwoord is — een fysieke plaat of een schriftelijk verslag — valt de klemtoon op de eerste lettergreep: RE-cord. Dit verschuiven van de klemtoon laat Engels dezelfde spelling voor twee grammaticale rollen hergebruiken, alleen door te verschuiven waar de nadruk ligt, zonder een letter te veranderen.

Als werkwoord verschuift "record" de klemtoon naar de tweede lettergreep, re-CORD, wat betekent iets vastleggen of documenteren terwijl het gebeurt. "Hetzelfde in beide gevallen" mist dit reële en hoorbare verschil dat betekenis puur door uitspraak verandert.

Dit patroon van klemtoon op de eerste lettergreep bij het zelfstandig naamwoord en op de tweede bij het werkwoord geldt voor tientallen Engelse woordparen, waaronder present/present, contract/contract en permit/permit, waardoor klemtoon een echt bruikbare aanwijzing is om het woordsoort in gesproken taal te raden.