In Korea vraagt iemand die je net hebt ontmoet vaak naar je leeftijd. Het kan onbeleefd lijken, maar er is een reden. Wat is die?

In het Koreaans hangen zowel verwantschapstitels als het spraakniveau af van relatieve leeftijd, dus iemands leeftijd vroeg vragen is eigenlijk vragen "hoe moet ik je aanspreken en tegen je praten" — als hyeong, nuna, oppa, eonni of seonbae, en of je eervolle of informele spraak gebruikt. Zonder het leeftijdsverschil te kennen, weten Koreanen letterlijk niet hoe ze correct met je moeten praten.

Het heeft niets met belastingen te maken, en het is ook geen zinloze nieuwsgierigheid — het dient een echte taalkundige en sociale functie die veel talen zonder leeftijdsgebonden spraakniveaus simpelweg niet nodig hebben.

Als het ongemakkelijk voelt, is een licht ontwijkend antwoord over het algemeen prima — Koreanen begrijpen dat niet iedereen deze verwachting deelt, zeker niet buitenlanders.