Jak nazywa się węgiel magazynowany przez rośliny przybrzeżne, jak namorzyny i trawa morska?

Błękitny węgiel to nazwa nadawana węglowi wychwytywanemu i magazynowanemu przez rośliny przybrzeżne, takie jak namorzyny, słone bagna i łąki trawy morskiej, które pobierają dwutlenek węgla z powietrza w procesie fotosyntezy i zamykają dużą jego część w podmokłych glebach, gdzie niski poziom tlenu spowalnia rozkład i pozwala węglowi pozostać uwięzionym przez wieki, często szybciej niż w lasach na lądzie w przeliczeniu na akr.

Węgiel słoneczny nie jest ustalonym terminem stosowanym w nauce o klimacie do żadnego uznanego naturalnego procesu magazynowania węgla. Węgiel pustynny również nie jest standardowym terminem naukowym, ponieważ suche ekosystemy pustynne nie są znane z magazynowania węgla nawet w przybliżeniu na poziomie porównywalnym z tymi bujnymi siedliskami przybrzeżnymi.

Ponieważ osuszanie czy karczowanie przybrzeżnych mokradeł uwalnia z powrotem do atmosfery węgiel zmagazynowany w ich glebach, ochrona namorzynów i łąk trawy morskiej stała się cenionym naturalnym rozwiązaniem klimatycznym, oferującym duże korzyści przy relatywnie niskim koszcie w porównaniu z inżynieryjnymi technologiami wychwytywania węgla.