Jak często się je nazywa?

Wyświetlacze pól świetlnych emitują promienie biegnące w wielu kierunkach z wielu punktów, podobnie jak światło odbija się od rzeczywistych przedmiotów, zamiast pokazywać jeden płaski obraz na oko. Pozwala to oczom naturalnie ustawiać ostrość na różnych głębiach w zależności od tego, na którą część sceny patrzą, co znacznie bliżej przypomina naturalne widzenie niż płaski obraz.

Lampy kineskopowe to dawna, masywna technologia telewizorów i monitorów, niezwiązana z symulowaniem głębi. Drukarki igłowe tworzą obrazy z kropek na papierze, co również nie ma nic wspólnego z głębią wizualną.

Standardowe wyświetlacze 3D i VR mogą powodować niedopasowanie zwane konfliktem wergencji i akomodacji, w którym oczy zbiegają się na jednej odległości, a soczewka ustawia ostrość na stałej odległości ekranu - zjawisko powszechnie uznawane za przyczynę zmęczenia oczu w VR.