Znajdowanie błędu ćwiczy słuch gramatyczny. W 'She don't like coffee,' czasownik jest błędny dla podmiotu w trzeciej osobie. Jaki powinien być?

Angielski wymaga „doesn't” zamiast „don't” zawsze, gdy podmiot jest trzecioosobowy w liczbie pojedynczej (he, she, it lub rzeczownik w liczbie pojedynczej), ponieważ sam czasownik „do” zmienia formę, by zgadzać się z podmiotem, tak samo jak większość czasowników przyjmuje końcówkę -s w tej samej sytuacji („she likes”, „she doesn't like”).

„Don't” jest poprawne dla I, you, we i they, ale nie dla „she”, co czyni to błędem zgodności podmiotu z orzeczeniem, a nie kwestią ortografii czy słownictwa. Samo usunięcie czasownika (zostawienie „not”) uczyniłoby zdanie gramatycznie niekompletnym, a nie poprawiłoby go.

To jeden z najczęstszych błędów popełnianych przez uczących się angielskiego, których język ojczysty w ogóle nie oznacza tego rodzaju zgodności podmiotu z orzeczeniem, ponieważ wiele języków używa tej samej formy czasownika niezależnie od tego, kto wykonuje czynność.