Gramatyka może być bez zarzutu, a mimo to brzmieć źle. Które codzienne powitanie brzmi najbardziej naturalnie dla rodzimego użytkownika?

„How's it going?” brzmi naturalnie, bo odpowiada temu, jak rodzimi użytkownicy angielskiego faktycznie się witają w luźnej rozmowie — krótko, ze ściągnięciami i minimalnym wysiłkiem, dokładnie tak, jak potoczna mowa ma tendencję kompresować się z czasem. Naturalna płynność zależy w równym stopniu od takiej idiomatycznej naturalności, co od poprawności gramatycznej.

„How is your condition?” i „How do you do today?” są gramatycznie poprawne, ale brzmią sztywno albo wręcz medycznie, jak badanie lekarskie, a nie zwyczajne powitanie. Poprawna gramatyka wcale nie gwarantuje, że dane wyrażenie kiedykolwiek wyszłoby z ust rodzimego użytkownika języka.

Ta rozbieżność między poprawnością gramatyczną a naturalnością to powód, dla którego angielszczyzna podręcznikowa może brzmieć dziwnie oficjalnie dla native speakerów — żywa mowa preferuje ściągnięcia, skróty i utarte zwroty, których same reguły gramatyczne nigdy w pełni nie oddają.