Znajomość właściwej odruchowej frazy czasem liczy się bardziej niż gramatyka. Jeśli przypadkiem nadepniesz komuś na stopę, co mówisz?

„Oops, sorry!” to odruchowe przeprosiny, po które sięgają anglojęzyczni, gdy przydarzy się drobny, niezamierzony wypadek, na przykład nadepnięcie na czyjąś stopę. Działa to, bo „oops” sygnalizuje niezamierzoną wpadkę, a „sorry” od razu dorzuca przeprosiny — dokładnie taki ton, jakiego wymaga niewielki, niegroźny incydent.

„Never mind” mówi się, gdy chce się zbagatelizować cudze przeprosiny albo zmartwienie, a nie wyrazić własne. „Congratulations” świętuje jakieś osiągnięcie i nie ma nic wspólnego z wypadkiem, więc w tym kontekście zabrzmiałoby dziwacznie, a wręcz sarkastycznie.

Te odruchowe zwroty przyswaja się niemal jak odruchy sportowe — rodzimi użytkownicy języka nie wybierają ich świadomie, po prostu wyskakują automatycznie, dlatego pomylenie ich potrafi zdradzić obcokrajowca nawet u kogoś, kto poza tym mówi bardzo płynnie.