Jak nazywa się ta praktyka udostępniania przez banki danych klienta, za jego zgodą, przez bezpieczne połączenia?

Bankowość otwarta (open banking) opisuje praktykę pozwalającą klientom udzielać aplikacjom zewnętrznym bezpiecznego dostępu do swoich danych finansowych za pośrednictwem regulowanych interfejsów, dzięki czemu aplikacja budżetowa może zajrzeć do salda konta i historii transakcji za zgodą użytkownika, nigdy nie widząc ani nie przechowując jego prawdziwego hasła bankowego.

„Free banking” nie jest realnym terminem regulacyjnym opisującym tę praktykę – to po prostu niepowiązane brzmiąca fraza. „Shadow banking” (bankowość cienia) odnosi się do działalności kredytowej i finansowej odbywającej się poza tradycyjnymi, regulowanymi bankami – zupełnie inna i często bardziej ryzykowna koncepcja, niezwiązana ze zgodą na współdzielenie danych.

Bankowość otwarta rozwinęła się głównie dzięki europejskiej regulacji PSD2, która skutecznie zakończyła wyłączną kontrolę banków nad danymi finansowymi klientów, otwierając drogę do fali nowych aplikacji budżetowych, natychmiastowych sprawdzeń zdolności kredytowej oraz usług płatności między kontami zbudowanych na tych współdzielonych danych.