Jak nazywa się ta dziedzina?

Sensoryka kwantowa to ta dziedzina, która zamienia to, co zwykle jest słabością układów kwantowych - skrajną wrażliwość na zaburzenia - w atut. Ponieważ stan kwantowy może zostać zaburzony przez niezwykle małą zmianę w otoczeniu, na przykład słabe pole magnetyczne, drobne wahnięcie grawitacji czy minimalny odcinek czasu, naukowcy wykorzystują starannie przygotowane stany kwantowe jako detektory rejestrujące zmiany z dokładnością znacznie przewyższającą możliwości konwencjonalnych przyrządów.

Tunelowanie kwantowe odnosi się do cząstek przechodzących przez bariery energetyczne, których klasycznie nie powinny przekroczyć, a wyżarzanie kwantowe to technika optymalizacyjna do znajdowania niskoenergetycznych rozwiązań pewnych problemów; żadne z nich nie opisuje wykorzystania samej kruchości jako zasady działania detektora.

Zegary atomowe, dobrze znany rodzaj czujnika kwantowego, są na tyle precyzyjne, że satelity GPS muszą korygować drobne relatywistyczne różnice czasu wynikające z ich prędkości i wysokości orbitalnej - to dobrze pokazuje, jak wrażliwe mogą być takie instrumenty.