Powstaje tak nanorurka węglowa, słynna z tego, że jest niezwykle jaka?

Nanorurki węglowe słyną z wyjątkowej wytrzymałości w stosunku do wagi, co oznacza, że przy tej samej masie mogą wytrzymać znacznie większą siłę niż stal czy większość innych materiałów inżynieryjnych. Ta wytrzymałość wynika z tej samej ściśle powiązanej heksagonalnej sieci węgla, którą znajdujemy w grafenie, po prostu zwiniętej w bezszwową rurkę, tysiące razy cieńszą niż ludzki włos.

Bycie ciężkim i kruchym to w zasadzie przeciwieństwo tego, co czyni nanorurki węglowe wyjątkowymi, ponieważ ich cechą charakterystyczną jest niezwykła lekkość i odporność, a nie gęstość i kruchość. Bycie magnetycznym w temperaturze pokojowej nie jest właściwością charakterystyczną nanorurek węglowych, których sława opiera się na wytrzymałości mechanicznej i przewodnictwie elektrycznym.

Ich stosunek wytrzymałości do wagi jest tak wyjątkowy, że badacze rozważali wykorzystanie kabli z nich zrobionych do hipotetycznej windy kosmicznej, choć wytwarzanie na skalę przemysłową wystarczająco długich, bezwadowych rurek pozostaje poważnym, nierozwiązanym wyzwaniem inżynieryjnym.