Jaka jest główna zaleta tego podejścia przez naczynia krwionośne?

To urządzenie całkowicie omija operację otwarcia czaszki, wprowadzane przez żyłę niczym stent sercowy i prowadzone przez naczynia krwionośne do miejsca obok kory ruchowej bez otwierania czaszki. Znajdujące się wewnątrz naczynia elektrody nadal wykrywają wystarczająco dużo pobliskiej aktywności neuronalnej, by pozwolić sparaliżowanemu użytkownikowi wysyłać polecenia do komputera.

Nadal polega ono na elektrodach do wyczuwania aktywności mózgu, tylko umieszczonych wewnątrz naczynia zamiast na tkance, więc twierdzenie, że nie potrzebuje żadnych, jest błędne. Nie jest też ograniczone do snu - jest przeznaczone do użytku podczas zwykłej aktywności na jawie.

Unikając operacji z otwarciem czaszki, to śródnaczyniowe podejście mogłoby dotrzeć do większej liczby pacjentów przy mniejszym ryzyku i prostszej rekonwalescencji, potencjalnie czyniąc interfejsy mózg-komputer dostępnymi poza wyłącznie najcięższymi przypadkami kwalifikującymi się do poważnej operacji.