คำในภาษาอังกฤษมักจับคู่กันแบบตายตัวที่เรียกว่า collocation — จะสลับคำไม่ได้ตามใจ เราพูดว่า 'strong wind' แต่คำไหนที่ใช้คู่กับฝน? 'We got caught in ___ rain.'

"Heavy rain" คือคู่คำที่ตายตัวและเป็นสำนวนที่เจ้าของภาษาอังกฤษใช้สำหรับฝนตกหนัก แม้ว่า "strong" จะเป็นคำคุณศัพท์ตามธรรมชาติสำหรับลมก็ตาม คู่คำแบบนี้ที่เรียกว่า collocation ไม่ได้ถูกกำหนดด้วยตรรกะ แต่ด้วยธรรมเนียมที่สั่งสมมาจากการใช้งานยาวนาน เจ้าของภาษาซึมซับสิ่งเหล่านี้เองตามธรรมชาติ แต่ผู้เรียนภาษามักต้องจดจำแต่ละคู่เป็นการเฉพาะ

"Strong rain" ไม่ใช่ภาษาอังกฤษที่เป็นสำนวน แม้ "strong wind" จะฟังดูเป็นธรรมชาติอย่างสมบูรณ์ก็ตาม แสดงให้เห็นชัดเจนว่าทำไม collocation จึงต้านทานกฎการแทนที่แบบง่ายๆ ส่วน "big rain" ก็มีปัญหาเดียวกัน ฟังดูเหมือนภาษาต่างประเทศมากกว่าจะเป็นธรรมชาติ

การใช้ collocation ผิดเป็นหนึ่งในวิธีที่เชื่อถือได้มากที่สุดในการสังเกตว่าใครไม่ใช่เจ้าของภาษา แม้ไวยากรณ์และคำศัพท์จะไม่มีที่ติก็ตาม นี่คือเหตุผลที่ความคล่องแคล่วแบบเจ้าของภาษาขึ้นอยู่กับการจดจำคู่คำตายตัวเหล่านี้อย่างมาก