ชิปเหล่านี้เรียกว่าอะไร?

ชิปแบบนิวโรมอร์ฟิก (neuromorphic chip) ถูกออกแบบมาให้เลียนแบบโครงสร้างของสมองเอง โดยใช้ 'เซลล์ประสาท' และ 'ไซแนปส์' เทียมที่สื่อสารกันผ่านสัญญาณไฟฟ้าแบบสั้น ๆ แทนที่จะเป็นจังหวะการทำงานคงที่ตามสัญญาณนาฬิกาแบบโปรเซสเซอร์ทั่วไป เนื่องจากเซลล์ประสาทเทียมเหล่านี้จะทำงานและใช้พลังงานก็ต่อเมื่อต้องส่งสัญญาณจริง ๆ ชิปจึงสามารถประหยัดพลังงานได้มากกว่าฮาร์ดแวร์มาตรฐานที่ทำงานทุกวงจรในทุกจังหวะสัญญาณนาฬิกาไม่ว่าจะจำเป็นหรือไม่

ชิปควอนตัมอาศัยหลักการทางฟิสิกส์ที่แตกต่างไปโดยสิ้นเชิง คือการเก็บข้อมูลในสถานะควอนตัมแทนวงจรที่ยิงสัญญาณแบบสมอง ส่วนชิปกราฟิกถูกปรับให้เหมาะกับการคำนวณคู่ขนานสำหรับสร้างภาพ ไม่ใช่เพื่อเลียนแบบรูปแบบการยิงสัญญาณของเซลล์ประสาท

แนวคิดเชิงโครงสร้างสำคัญเบื้องหลังชิปนิวโรมอร์ฟิกคือการรวมหน่วยความจำกับการประมวลผลเข้าไว้ในตำแหน่งเดียวกัน ซึ่งสะท้อนวิธีที่เซลล์ประสาทในสมองเก็บและประมวลผลข้อมูลไปพร้อมกัน ช่วยหลีกเลี่ยงต้นทุนพลังงานที่คอมพิวเตอร์ทั่วไปต้องเสียไปกับการขนย้ายข้อมูลระหว่างหน่วยที่แยกจากกัน