Ton, kelimelerin arasında yaşar. Bir arkadaşınız parti davetinize düz bir sesle 'Yeah... I guess I could come.' diye yanıt verir. Gerçek ton nedir?

"Yeah... I guess I could come"in ardındaki gerçek ton isteksizlik ya da coşku eksikliğidir; tereddütlü duraklama ve bağlılığı gerçek bir hevesten çok yumuşatan "I guess" (sanırım) ifadesi bunu işaret eder. İngilizcede ton çoğu zaman kelimelerin harfi harfine içeriğinde değil, bu tür küçük sözlü çekincelerde ve duraklamalarda yaşar.

Yanıt kesinlikle heyecanlı değildir, çünkü gerçek bir heyecan belirsizlikle sönümlenmek yerine daha coşkulu, kararlı bir dil kullanırdı. Ayrıca kafa karışıklığı da değildir, çünkü arkadaş daveti mükemmelen anlamıştır ve doğrudan yanıt vermektedir, sadece yarım yürekle.

Bu tür ima edilen isteksizliği fark etmek İngilizcede ince ama önemli bir sosyal beceridir, çünkü sadece kelimelerin harfi harfine okunması ("evet, gelebilirim") arkadaşın gerçek tereddüdünü tamamen kaçırır; bu, yalnızca ifade ediliş ve söyleyiş biçimiyle iletilen bir şeydir.