Jak nazywa się ten trend?

Ciche odchodzenie (quiet quitting) opisuje pracowników, którzy nadal wykonują przypisane im obowiązki, ale przestają dobrowolnie wkładać dodatkowy wysiłek, godziny czy zadania wykraczające poza formalną rolę. Termin stał się viralowy, bo nadał chwytliwą nazwę cichej formie sprzeciwu wobec przepracowania, odzwierciedlając szersze frustracje związane z wypaleniem i zacieraniem granic między pracą a życiem prywatnym, które wielu pracowników odczuwało, ale nie miało dla tego wspólnego słownictwa.

Skakanie po pracach (job hopping) oznacza częstą zmianę pracodawców w celu rozwoju kariery – zupełnie inne zachowanie, polegające na odchodzeniu z pracy, a nie na pozostawaniu i robieniu mniej. Dorabianie na boku oznacza potajemną pracę na drugim etacie, co również nie ma związku z robieniem minimum w podstawowej pracy.

Fraza odbiła się tak szerokim echem po części dlatego, że nie było to nowe zachowanie, a jedynie świeża etykieta na coś, co pracownicy po cichu robili od pokoleń, pokazując, jak dobra nazwa potrafi zamienić stary nawyk w kulturowy moment.