Na co pozwala unijne „prawo do bycia zapomnianym"?

Żądanie od wyszukiwarek usunięcia z indeksu nieaktualnych linków osobistych to coś, na co pozwala unijne „prawo do bycia zapomnianym”. Po przełomowym orzeczeniu najwyższego trybunału UE z 2014 roku jednostki uzyskały możliwość żądania od wyszukiwarki usunięcia linków do informacji o nich, które stały się nieaktualne, nieistotne lub nadmierne, dla wyszukiwań opartych na ich własnym nazwisku, choć pierwotna treść źródłowa gdzie indziej w internecie może wciąż pozostać.

Usunięcie dowolnego niewygodnego artykułu prasowego na całym świecie oraz wymazanie całej swojej historii z internetu oba opisują znacznie szersze uprawnienie, niż faktycznie daje to prawo, ponieważ ogranicza się ono do usuwania niektórych wyników wyszukiwania, a nie usuwania treści wszędzie.

Ponieważ prawo to wpływa jedynie na to, co pojawia się w wynikach wyszukiwania, a nie na usuwanie oryginalnego materiału źródłowego, sądy muszą stale ważyć żądanie prywatności danej osoby przeciwko interesowi publicznemu w dostępie do informacji.