Co odkrył Alexander Fleming, gdy zauważył pleśń zabijającą bakterie w zapomnianej szalce Petriego?

Alexander Fleming odkrył penicylinę, pierwszy prawdziwy antybiotyk, gdy zauważył, że pleśń zakaziła jedną z jego szalek z hodowlą bakteryjną w laboratorium w Londynie w 1928 roku i zabijała otaczające ją bakterie. Zidentyfikował pleśń jako gatunek Penicillium, a dalsze badania przekształciły to przypadkowe spostrzeżenie w penicylinę, lek zdolny zabijać wiele rodzajów chorobotwórczych bakterii wewnątrz organizmu człowieka bez szkody dla pacjenta.

Nie odkrył szczepionki na polio, ta powstała dekady później w wyniku zupełnie odrębnej linii badań ukierunkowanej na chorobę wirusową, a nie infekcje bakteryjne, a obrazowanie rentgenowskie zostało odkryte już wcześniej przez zupełnie innego naukowca, niezwiązanego z pleśnią czy bakteriami.

Odkrycie penicyliny zrewolucjonizowało medycynę, czyniąc wcześniej śmiertelne infekcje bakteryjne uleczalnymi, a lek został wyprodukowany masowo w porę, by leczyć rannych żołnierzy podczas II wojny światowej, ratując ogromną liczbę żyć, które wcześniej byłyby stracone przez zakażone rany.