Co uważa się za największy zarzewie konfliktu sąsiedzkiego w życiu koreańskich apartamentowców i willi?

Hałas między piętrami, cheunggan-soeum, powszechnie uznawany jest za najczęstsze i najbardziej emocjonujące źródło konfliktów sąsiedzkich w Korei, wynikające z gęstego piętrowego rozmieszczenia mieszkań i domów, gdzie kroki, przesuwane meble czy biegające nad głową dzieci łatwo przenoszą się przez wspólną konstrukcję betonową. Ponieważ tak duża część koreańskiego mieszkalnictwa to gęsto zabudowane budynki wielorodzinne, tego rodzaju hałas dociera do znacznie większej liczby gospodarstw domowych, niż miałoby to miejsce w zabudowie jednorodzinnej.

Rywalizacja o ogród na dachu czy etykieta przycisków w windzie to wymyślone scenariusze, a nie uznane źródła poważnych sporów; drobne tarcia społeczne mogą zdarzyć się wszędzie, ale żadne z nich nie dorównuje skali udokumentowanych konfliktów o hałas między piętrami w Korei.

Problem jest na tyle poważny, że wiele kompleksów mieszkaniowych ma dedykowane procesy mediacji zarządczej, a czasem eskalował on do poważnych realnych konfrontacji, co skłoniło do publicznych kampanii zachęcających do stosowania mat, kapci i cichszego zachowania w nocy.