วัสดุที่เรียกว่า 'ซ่อมแซมตัวเอง' เหล่านี้ทำสิ่งใดได้?

วัสดุที่ซ่อมแซมตัวเองได้ สามารถซ่อมแซมความเสียหายของตัวเองโดยอัตโนมัติ ปิดรอยแตกเล็กๆ ก่อนที่มันจะลุกลามกลายเป็นความล้มเหลวเชิงโครงสร้างขนาดใหญ่ หลายการออกแบบฝังแคปซูลจิ๋วบรรจุเรซินคล้ายกาว หรือในคอนกรีต ฝังแบคทีเรียที่หลับใหลซึ่งจะทำงานเมื่อน้ำซึมเข้าไปในรอยแตก และผลิตหินปูนขึ้นมาเติมเต็มช่องว่าง เลียนแบบวิธีที่เนื้อเยื่อสิ่งมีชีวิตอย่างผิวหนังและกระดูกซ่อมแซมตัวเองหลังได้รับบาดเจ็บ

การผลิตไฟฟ้าจากแสงอาทิตย์อธิบายแผงโซลาร์เซลล์ ซึ่งเป็นเทคโนโลยีคนละแบบที่สร้างขึ้นรอบการแปลงแสงให้เป็นกระแสไฟฟ้า ไม่ใช่การซ่อมแซมความเสียหายเชิงโครงสร้าง ส่วนการมีน้ำหนักเบาลงเมื่ออายุมากขึ้นไม่ใช่คุณสมบัติที่วิศวกรพยายามสร้างในวัสดุเหล่านี้เลย เพราะเป้าหมายคือความทนทาน ไม่ใช่การลดน้ำหนัก

เสน่ห์ของโครงสร้างพื้นฐานที่ซ่อมแซมตัวเองได้นั้นมหาศาล ถนน สะพาน และอาคารที่เงียบๆ ปะรอยแตกเล็กๆ ของตัวเองได้ อาจช่วยลดต้นทุนมหาศาลและความวุ่นวายจากงานบำรุงรักษาและซ่อมแซมตามปกติทั่วโลกได้อย่างมาก