ศาลตัดสินว่ากฎหมายฉบับใดไม่สามารถนำมาใช้เป็นข้ออ้างสำหรับภาษีศุลกากรเหล่านี้ได้?

ศาลฎีกาสหรัฐฯ ตัดสินว่ากฎหมาย International Emergency Economic Powers Act ซึ่งเดิมเขียนขึ้นเพื่อให้ประธานาธิบดีสามารถกำหนดมาตรการคว่ำบาตรได้ในช่วงประกาศภาวะฉุกเฉินแห่งชาติ แท้จริงแล้วไม่ได้ให้อำนาจในการเรียกเก็บภาษีนำเข้าในวงกว้างแต่อย่างใด เนื่องจากรัฐบาลได้อ้างกฎหมายฉบับนี้เป็นฐานทางกฎหมายสำหรับภาษีนำเข้าจำนวนมาก คำตัดสินนี้จึงทำให้อำนาจดังกล่าวเป็นโมฆะไปโดยปริยาย เหลือเพียงภาษีนำเข้าที่แคบกว่าและได้รับอนุญาตแยกต่างหาก เช่น ภายใต้มาตรา 232 ที่ยังคงมีผลบังคับใช้อยู่

กฎหมายภาษีศุลกากรสมูท-ฮอว์ลีย์เป็นกฎหมายในประวัติศาสตร์เมื่อทศวรรษ 1930 ที่เกี่ยวข้องกับการขึ้นภาษีนำเข้าและทำให้ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่เลวร้ายลง ไม่ใช่กฎหมายที่ถูกอ้างถึงในคดีปี 2026 นี้ ส่วนกฎหมายต่อต้านการผูกขาดเชอร์แมนเกี่ยวข้องกับการป้องกันการผูกขาดและการแข่งขันที่ไม่เป็นธรรม ซึ่งเป็นคนละเรื่องกับภาษีนำเข้าโดยสิ้นเชิง

คำตัดสินนี้มีรายงานว่าก่อให้เกิดภาระผูกพันในการคืนเงินจำนวนมหาศาล ราว 1.66 แสนล้านดอลลาร์ จากภาษีนำเข้าที่เก็บไปแล้วจากภาคธุรกิจ แสดงให้เห็นว่าการตีความกฎหมายเพียงครั้งเดียวสามารถส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจได้ยาวนานหลังจากนโยบายถูกบังคับใช้ครั้งแรก