Welke werkregeling werd getest?

Een vierdaagse werkweek was de regeling die werd getest in de grote Britse proef, waarbij werknemers hun volledige salaris behielden terwijl ze elke week een dag minder werkten. De proef was belangrijk omdat hij direct de aanname uitdaagde dat minder uren automatisch minder output betekenen; veel deelnemende bedrijven merkten dat de productiviteit gelijk bleef of zelfs verbeterde, waarschijnlijk dankzij beter uitgerust, geconcentreerder personeel, wat de meeste bedrijven ertoe bracht het kortere rooster na afloop van de proef te behouden.

Onbetaald sabbatical verlof houdt in dat werknemers langdurig verlof zonder loon opnemen, een heel ander concept dan een permanent verkorte maar volledig betaalde werkweek. Permanente nachtdiensten verschuiven simpelweg werkuren naar later op de dag, in plaats van het totale aantal werkdagen te verminderen.

IJsland voerde vergelijkbare grootschalige proeven uit met vergelijkbaar succes, en de resultaten uit beide landen voeden een aanhoudend debat op werkvloeren wereldwijd over de vraag of de traditionele vijfdaagse week wel echt nodig is voor een gezonde economie.