Hoe wordt dit marktgerichte klimaatinstrument doorgaans genoemd?

Cap-and-trade, ook wel emissiehandel genoemd, is het hier beschreven instrument. Toezichthouders stellen een totaalplafond vast voor de hoeveelheid kooldioxide die bedrijven in gereguleerde sectoren mogen uitstoten, geven een overeenkomstig aantal emissierechten uit en verlagen dat plafond geleidelijk; bedrijven die minder uitstoten dan hun toegewezen hoeveelheid kunnen overtollige rechten verkopen aan bedrijven die er meer nodig hebben, wat een prikkel creëert om uitstoot te verminderen waar dat het goedkoopst is.

Kwantitatieve verruiming is een instrument van centrale banken om de economie te stimuleren door activa op te kopen en de geldhoeveelheid uit te breiden, en huurbescherming is een beleid dat beperkt hoeveel verhuurders de huur mogen verhogen; geen van beide betreft het plafonneren van vervuiling of het verhandelen van rechten.

Het systeem van de Europese Unie, gelanceerd in 2005, is de grootste koolstofmarkt van dit type ter wereld en heeft gediend als een werkend model dat andere regio's en landen hebben bestudeerd of aangepast bij het ontwerpen van hun eigen emissiehandelsprogramma's.