Hoe wordt deze aanpak doorgaans genoemd?

Gedecentraliseerde opslag is de algemene term voor deze aanpak. In plaats van een heel bestand op de centrale servers van één bedrijf te bewaren, splitsen deze netwerken data op in versleutelde stukken en verspreiden ze kopieën over veel onafhankelijke computers wereldwijd, waarbij bestanden vaak worden geïdentificeerd aan de hand van de inhoud zelf in plaats van een specifieke serverlocatie, zodat geen enkele machine het volledige beeld bezit en geen enkel storingspunt de data offline kan halen.

Een enkele back-uptape in een kluis en een gedrukt fotoalbum vertegenwoordigen beide gecentraliseerde opslag op precies één locatie, exact waar gedecentraliseerde opslag zich juist van probeert te verwijderen, dus geen van beide weerspiegelt de beschreven verspreide aanpak.

Voorstanders van projecten zoals IPFS en Filecoin betogen dat, omdat data over duizenden onafhankelijke nodes leeft in plaats van op de infrastructuur van één bedrijf, deze opslag beter bestand kan zijn tegen censuur, uitval, of één bedrijf dat failliet gaat en zo iedereens bestanden meesleurt.