Jak nazywa się to kwantowe powiązanie?

Splątanie to więź, na której polegają badacze: gdy dwie cząstki stają się splątane, zmierzenie jednej natychmiast ujawnia coś o stanie drugiej, nawet gdy są bardzo oddalone, bez przesyłania między nimi żadnego sygnału w zwykłym sensie. Internet kwantowy przesyłałby splątane pary cząstek do oddzielnych lokalizacji, więc każdy podsłuchujący, który przechwyciłby je, zaburzyłby wspólny stan i zostałby wykryty - to podstawa łączności odpornej na manipulację.

Rezonans opisuje obiekty drgające w synchronizacji na wspólnej częstotliwości, a dyfrakcja odnosi się do uginania fal wokół przeszkód; żadne z tych zjawisk nie polega na natychmiastowej korelacji między odległymi cząstkami, jaką daje splątanie.

Einstein był, jak wiadomo, nieswojo wobec splątania, nazywając je „upiornym działaniem na odległość”, jednak dziesięciolecia eksperymentów potwierdziły, że efekt jest realny, choć nie pozwala on przesyłać wiadomości szybciej niż światło.