Jak nazywa się ta metoda identyfikacji gatunków?

Kodowanie kreskowe DNA to metoda, jaką laboratoria wykorzystują do wykrywania oszustw związanych z owocami morza, odczytując krótki, znormalizowany fragment kodu genetycznego zwierzęcia i porównując go z biblioteką referencyjną znanych gatunków. Ponieważ ten fragment zmienia się w przewidywalny sposób między gatunkami, ale pozostaje spójny w obrębie jednego gatunku, działa jak kod kreskowy, który może wskazać, jaka ryba faktycznie znajduje się w próbce, niezależnie od tego, jak została oznaczona.

Datowanie węglowe szacuje wiek materiału organicznego na podstawie rozpadu promieniotwórczego, przydatne w archeologii, a nie do identyfikowania, do jakiego gatunku należy kawałek ryby. Sonar dźwiękowy wykorzystuje echa fal dźwiękowych do wykrywania podwodnych obiektów lub mapowania terenu, zupełnie inna technologia niż odczytywanie sekwencji genetycznych.

Badania wykorzystujące kodowanie kreskowe DNA wielokrotnie wykazywały, że zaskakująco duża część ryb sprzedawanych pod jedną nazwą, zwłaszcza gatunków o wyższej wartości, to w rzeczywistości tańszy substytut, co czyni to narzędzie genetyczne ważną bronią dla regulatorów i rzeczników konsumentów walczących z oszustwami dotyczącymi owoców morza na całym świecie.