Do którego z prehistorycznych krewnych człowieka ostatecznie przypisano tzw. „czaszkę z Harbinu”?

Czaszka z Harbinu przez dziesięciolecia pozostawała niezidentyfikowana, po tym jak znalazł ją i ukrył kopacz studni, zanim w końcu wypłynęła na światło dzienne w 2018 roku. W 2025 roku naukowcy wyodrębnili starożytne białka i mitochondrialne DNA z gęstej kości skalistej czaszki oraz z zaschniętego kamienia nazębnego, a sygnatury genetyczne zgadzały się ze znanym materiałem denisowiańskim, ostatecznie nadając twarz krewnemu człowieka, znanemu wcześniej głównie z garstki fragmentarycznych kości znalezionych na Syberii i w Tybecie.

Neandertalczycy to znacznie lepiej zbadany krewny, dla którego zidentyfikowano już mnóstwo szczątków szkieletowych, a Homo erectus żył o wiele wcześniej i wyglądał wyraźnie inaczej, więc żaden z nich nie pasował do profilu genetycznego czaszki z Harbinu.

Naukowcy nazwali rok 2025 „rokiem denisowian”, ponieważ ta identyfikacja pojawiła się wraz z kilkoma innymi odkryciami, które razem wreszcie wyjaśniły, jak naprawdę wyglądał ten wymykający się badaczom kuzyn człowieka i jak szeroko był niegdyś rozprzestrzeniony w Azji.