ปฏิกิริยาลูกโซ่ที่ควบคุมไม่ได้ ซึ่งการชนของขยะอวกาศสร้างขยะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เรียกว่าอะไร?

ปรากฏการณ์เคสเลอร์ (Kessler syndrome) อธิบายถึงปฏิกิริยาลูกโซ่ที่ไม่มีวันหยุด ซึ่งการชนกันระหว่างดาวเทียมและเศษซากอวกาศสร้างเศษซากเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แต่ละชิ้นสามารถกระตุ้นให้เกิดการชนกันต่อไปได้อีก จนอาจทำให้บริเวณวงโคจรที่หนาแน่นใช้งานไม่ได้ไปเป็นเวลานานมาก ตั้งชื่อตามนักวิทยาศาสตร์นาซา โดนัลด์ เคสเลอร์ ผู้ระบุความเสี่ยงนี้เป็นคนแรกในช่วงปลายทศวรรษ 1970

ขีดจำกัดโรช (Roche limit) อธิบายระยะทางที่แรงโน้มถ่วงของวัตถุขนาดใหญ่จะฉีกวัตถุขนาดเล็กที่โคจรใกล้เกินไปออกจากกัน ซึ่งเกี่ยวข้องกับสิ่งต่าง ๆ เช่น วงแหวนดาวเคราะห์ ไม่ใช่เศษซากในวงโคจร ส่วน "ปรากฏการณ์ลากรานจ์" ไม่ใช่คำศัพท์มาตรฐาน จุดลากรานจ์เป็นจุดสมดุลแรงโน้มถ่วงเฉพาะในอวกาศ ไม่เกี่ยวข้องกับการชนกันของเศษซากที่ทวีคูณขึ้น

ด้วยจำนวนดาวเทียมนับหมื่นดวงที่กำลังถูกปล่อยขึ้นสู่วงโคจรโดยกลุ่มดาวเทียมขนาดใหญ่อย่างสตาร์ลิงก์ในปัจจุบัน การติดตามและหลีกเลี่ยงเศษซากได้กลายเป็นงานประจำวันของหน่วยงานอวกาศ และแม้แต่เศษเสี้ยวเล็กเท่าสะเก็ดสีก็สามารถสร้างความเสียหายร้ายแรงต่อยานอวกาศได้ในความเร็วระดับวงโคจร