"การทดสอบทัวริง" วัดอะไร?

การทดสอบทัวริง ซึ่งเสนอโดยอลัน ทัวริงในปี 1950 ตั้งคำถามว่าเครื่องจักรสามารถสนทนาได้อย่างน่าเชื่อจนผู้ตัดสินที่เป็นมนุษย์ไม่สามารถบอกได้อย่างแน่ชัดว่ากำลังคุยกับคนหรือคอมพิวเตอร์หรือไม่ ทัวริงมองว่านี่เป็นตัวแทนในทางปฏิบัติสำหรับคำถามเชิงปรัชญาที่ยากกว่านั้นว่าเครื่องจักรสามารถ "คิด" ได้หรือไม่ โดยหลีกเลี่ยงการนิยามเรื่องจิตสำนึกและหันไปใช้พฤติกรรมที่สังเกตได้ซึ่งใครก็ทดสอบได้แทน

เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับความเร็วในการคำนวณ ซึ่งเป็นเพียงการวัดประสิทธิภาพการประมวลผลดิบและมีมานานก่อนที่การสนทนาของ AI จะเป็นเป้าหมาย และก็ไม่เกี่ยวข้องกับอายุการใช้งานแบตเตอรี่ ซึ่งเป็นเรื่องของวิศวกรรมพลังงานไม่ใช่ความฉลาดหรือการสนทนา

นับตั้งแต่ทัวริงเสนอแนวคิดนี้ แชตบอทหลายตัวก็เคยหลอกผู้ตัดสินบางคนได้ในบทสนทนาสั้น ๆ แต่นักวิจัยหลายคนแย้งว่าสิ่งนี้บอกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับความง่ายที่มนุษย์จะถูกหลอกในบทสนทนาเล็ก ๆ น้อย ๆ มากกว่าจะบอกถึงความเข้าใจที่แท้จริงของเครื่องจักร