Hoe heet deze methode om soorten te identificeren?

DNA-barcoding is de methode die laboratoria gebruiken om visserijfraude op te sporen, waarbij een kort, gestandaardiseerd stukje van de genetische code van een dier wordt afgelezen en vergeleken met een referentiebibliotheek van bekende soorten. Omdat dit stukje voorspelbaar varieert tussen soorten maar consistent blijft binnen één soort, werkt het als een barcode die kan aantonen welke vis werkelijk in een monster zit, ongeacht hoe het is geëtiketteerd.

Koolstofdatering schat de ouderdom van organisch materiaal op basis van radioactief verval, nuttig voor archeologie, maar niet om te bepalen tot welke soort een stuk vis behoort. Sonar gebruikt weerkaatsende geluidsgolven om objecten onder water te detecteren of terrein in kaart te brengen, een compleet andere technologie dan het aflezen van genetische sequenties.

Studies met DNA-barcoding hebben herhaaldelijk aangetoond dat een verrassend groot deel van de vis die onder één naam wordt verkocht, vooral duurdere soorten, in werkelijkheid een goedkoper substituut is, waardoor dit genetische hulpmiddel een belangrijk wapen is geworden voor toezichthouders en consumentenorganisaties die wereldwijd tegen visserijfraude strijden.