นักวิจัยชาวแคนาดา เฟรเดอริก แบนติง และชาร์ลส์ เบสต์ ค้นพบและแยกฮอร์โมนใดในปี 1921-22 ซึ่งเปลี่ยนโรคเบาหวานจากคำพิพากษาประหารชีวิตให้กลายเป็นภาวะที่ควบคุมได้?

อินซูลินคือฮอร์โมนที่นักวิจัยชาวแคนาดา เฟรเดอริก แบนติง และชาร์ลส์ เบสต์ แยกได้สำเร็จในปี 1921-22 ที่มหาวิทยาลัยโตรอนโต อินซูลินช่วยให้เซลล์ดูดซึมน้ำตาลจากกระแสเลือดไปใช้เป็นพลังงาน ในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 1 ตับอ่อนหยุดผลิตฮอร์โมนนี้ ทำให้น้ำตาลสะสมอยู่ในเลือดในระดับอันตราย ขณะที่เซลล์ต่าง ๆ ขาดแคลนพลังงาน การสกัดอินซูลินจากตับอ่อนของสัตว์แล้วฉีดให้ผู้ป่วยหมายความว่ากระบวนการนี้สามารถถูกทดแทนจากภายนอกร่างกายได้ในที่สุด

อะดรีนาลีนควบคุมการตอบสนอง 'สู้หรือหนี' ต่อความเครียด และคอร์ติซอลควบคุมความเครียดและเมแทบอลิซึมในระยะยาวกว่า แต่ทั้งสองอย่างไม่ได้ควบคุมการดูดซึมน้ำตาลในเลือดแบบที่อินซูลินทำ จึงไม่มีทางรักษาโรคเบาหวานได้

ก่อนการค้นพบนี้ แพทย์ทำได้เพียงให้เด็กที่เป็นเบาหวานกินอาหารแบบเกือบอดอาหารเพื่อยืดชีวิตออกไปอีกไม่กี่เดือน การมาถึงของอินซูลินภายในเวลาไม่กี่ปีได้เปลี่ยนผู้ป่วยที่หมดหวังที่สุดในวงการแพทย์บางกลุ่ม ให้กลายเป็นคนที่สามารถคาดหวังชีวิตที่สมบูรณ์ได้