Van welk oud gebruik komt het woord "bankroet"?

De term "bankroet" gaat terug op middeleeuwse Italiaanse marktplaatsen, waar handelaren zaken deden aan buitenbanken genaamd "banca", ook de wortel van het woord "bank". Wanneer een geldschieter in gebreke bleef of klanten oplichtte, werd zijn bank fysiek gebroken, oftewel "rotta", als een openbaar signaal dat hij niet langer te vertrouwen was, en "banca rotta" werd uiteindelijk het Nederlandse woord "bankroet".

Boekhoudboeken verbranden of bankdeuren op slot doen klinken aannemelijk maar zijn onjuiste gokken, aangezien geen van beide de gedocumenteerde oorsprong weerspiegelt, die specifiek verbonden is met het fysiek vernietigen van de handelsbank.

Deze oorsprong verklaart waarom "bank" en "bankroet" zo nauw met elkaar verbonden zijn — het ene woord voor het handelsoppervlak waar zaken floreerden, het andere voor wat ermee gebeurde toen zaken mislukten.